Verpackungsgesetz (VerpackG) – wszystko, co trzeba wiedzieć jako przedsiębiorca wysyłający towary do Niemiec
Rynek niemiecki od lat pozostaje jednym z najatrakcyjniejszych kierunków eksportowych dla polskich firm. Wysyłka towarów do Niemiec – zarówno w modelu B2B, jak i e-commerce – wiąże się jednak z szeregiem specyficznych obowiązków administracyjnych, które wynikają bezpośrednio z niemieckiego prawa. Jednym z najczęściej niedocenianych obszarów jest ustawa o opakowaniach – Verpackungsgesetz (VerpackG).
Od 1 stycznia 2019 r. VerpackG obowiązuje wszystkich przedsiębiorców, którzy wprowadzają opakowania na rynek niemiecki, niezależnie od tego, czy firma ma siedzibę w Niemczech, czy działa z zagranicy. Celem ustawy jest zwiększenie poziomu recyklingu, zapewnienie transparentności rynku oraz wzmocnienie odpowiedzialności producentów.
Kogo dotyczy?
W praktyce VerpackG obejmuje znacznie szerszy krąg podmiotów, niż mogłoby się wydawać. Do rejestracji zobowiązani są wszyscy przedsiębiorcy, którzy po raz pierwszy wprowadzają opakowane towary do obrotu w Niemczech, jeżeli trafiają one do prywatnych odbiorców końcowych.
Dotyczy to m.in.: producentów, importerów, sprzedawców i dystrybutorów, sklepów internetowych i platform e-commerce, firm wysyłających towary bezpośrednio do klientów w Niemczech.
Dla polskich przedsiębiorców oznacza to jedno: jeśli towary są sprzedawane i wysyłane do Niemiec – VerpackG znajduje zastosowanie, nawet jeśli cała działalność prowadzona jest w Polsce. Przedsiębiorstwa zagraniczne nieposiadające oddziału w Niemczech mają możliwość powierzenia wykonywania swoich obowiązków pełnomocnikowi.
Jakie opakowania podlegają zgłoszeniu?
Zgłoszeniu podlegają wszystkie opakowania wprowadzone do obrotu wraz z towarem, które typowo stają się odpadem u odbiorcy końcowego. Są to w szczególności: opakowania sprzedażowe, opakowania wysyłkowe, opakowania serwisowe, opakowania zbiorcze.
Za odbiorców końcowych niemieckie prawo uznaje nie tylko osoby prywatne, ale również, m.in. gastronomię, biura czy nie-wielkie podmioty usługowe, o ile wytwarzają odpady w ilościach porównywalnych do gospodarstw domowych.
Rejestr LUCID
Każdy zobowiązany podmiot musi dokonać rejestracji w Centralnym Rejestrze Opakowań, który prowadzi publiczną bazę LUCID. W ramach rejestracji przedsiębiorca deklaruje, m.in.: rodzaje materiałów opakowaniowych, ilości wprowadzane do obrotu, sposób realizacji obowiązków recyklingowych.
Co istotne, rejestr LUCID jest publiczny, a niemieckie organy coraz częściej weryfikują dane także poprzez platformy sprzedażowe. Amazon, eBay czy inne marketplace’y mają ustawowy obowiązek sprawdzania, czy sprzedawcy posiadają ważny numer LUCID. Brak rejestracji może skutkować zablokowaniem sprzedaży, niezależnie od sankcji administracyjnych.
Sankcje
Nieprzestrzeganie przepisów VerpackG może prowadzić do: upomnień administracyjnych, zakazu dystrybucji towarów na terenie Niemiec, kar finansowych sięgających nawet 200 000 EUR.
W praktyce wielu przedsiębiorców dowiaduje się o obowiązkach dopiero w momencie kontroli lub blokady konta sprzedażowego, co często oznacza nagłe przerwanie ciągłości sprzedaży.
Dodatkowe regulacje
Wysyłając towary do Niemiec, należy pamiętać, że niektóre grupy produktów podlegają dodatkowym regulacjom sektorowym. Przykładem są: akumulatory – regulowane przez Batteriegesetz (BattG), sprzęt elektryczny i elektroniczny – regulowany przez Elektrogesetz (ElektroG).
W niemieckim prawie pojęcie „producenta” (Hersteller) ma szerokie znaczenie. Za producenta uznaje się podmiot, który: po raz pierwszy wprowadza akumulatory lub sprzęt na rynek niemiecki, importuje je do Niemiec, sprzedaje je pod własną marką, sprzedaje je bezpośrednio do Niemiec, również online.
Oznacza to, że polski producent sprzedający lub wysyłający akumulatory czy sprzęt elektroniczny do Niemiec bardzo często sam staje się producentem w rozumieniu niemieckich przepisów, nawet bez posiadania siedziby w Niemczech.
Producent lub importer ma obowiązek w takim przypadku: rejestracji w publicznym rejestrze Stiftung EAR, podania marki, kategorii oraz składu produktu, uzyskania numeru rejestracyjnego (np. WEEE-Regi-strierungsnummer), wykazania sposobu realizacji odpowiedzialności produktowej (najczęściej poprzez udział w zatwierdzonym systemie odbioru).
Dopiero po uzyskaniu numeru rejestracyjnego możliwe jest legalne rozpoczęcie sprzedaży na rynku niemieckim.
Podsumowanie
Niemiecka ustawa o opakowaniach to przepisy techniczne, szczegółowe i konsekwentnie egzekwowane. Błędy w rejestracji, niespójne dane lub brak aktualizacji raportów mogą prowadzić do realnych konsekwencji finansowych i operacyjnych.
Źródło: Artykuł przygotowany przez naszego partnera kooperacyjnego – kancelarię prawną sdzlegal Schindhelm
Jeśli mają Państwo pytania dotyczące opisanego tematu lub potrzebują Państwo dodatkowych informacji – zapraszamy do kontaktu:
DZIAŁ DS. RELACJI Z KLIENTAMI
ELŻBIETA NARON
Główny Konsultant
ds. relacji z klientami
Grupa getsix
***
